GR14: de Valkenswaardse raad en cliëntèlisme…

Het inmiddels ruim drie jaar slepende onderzoek naar efficiënter gebruik van de gemeentelijke gebouwen begint inmiddels op het dossier (nieuwe) Hofnar lachwekkende vormen aan te nemen. Een uitgebreide doorlichting, resulterend in een reeks aanbevelingen door bureau ICS zat helder in elkaar en vormde voor het college de basis om met een voorstel naar de gemeenteraad te komen om het totale accommodatiebeleid voor Valkenswaard anders in te richten. Nadeel was wel dat er een aantal bijzonder realistische constateringen werden gepresenteerd, die voor de ‘klanten’ van een aantal politieke partijen minder aansprekend waren: kosten van De Hofnar waren buitensporig, rollerhal onhaalbaar, het aantal zwembaden in de regio al te hoog.

Elke partij erkende dat er naar de kosten gekeken moest worden, maar niet ten koste van hun directe achterban, dus met name de situatie rondom subsidieslurper De Hofnar moest nader onderzocht.

ICS kon weer aan de slag en leverde een ruim 130 pagina’s tellende businesscase af, waarin een hele duidelijke richting werd aangegeven. Goed en gedegen werk van het college, dit rapport kon als grondslag voor 20 jaar gebruikt worden, structureel kosten besparen en als blauwdruk voor andere accommodaties dienen.

Dus niet! De raad keurde het niet af, niet goed, maar ter kennisgeving aan. Bang om keuzes te maken en op hun verantwoordelijk aangesproken te worden door weer dezelfde ‘klanten’, kreeg het college de opdracht in gesprek te blijven met alle gebruikers en tot een oplossing te komen. M.a.w., de klanten meer te pleasen.

Dat dit waarschijnlijk geen kosten zou gaan besparen, gezien de insteek van de gebruikers van De Hofnar was blijkbaar van ondergeschikt belang.

Nu het college met een voorstel komt wat past binnen gedrag, wens en opdracht van de raad, is dat precies wat ze aan commentaar terug krijgen: waar zijn de besparingen?

D

Advertisements

GR14: mijn voorspelling voor Valkenswaard!

Met nog iets meer dan 8 weken te gaan komen de campagnemachines langzaam op gang; de kieslijsten zijn bekend, de meeste programma’s (vrijwel) af en de spanning stijgt. Welke partij gaat hoeveel zetels halen, wat voor coalitie kan er uiteindelijk gesmeed worden, wie wint en wie valt buiten de boot?

Omdat er in Valkenswaard een sterke lokale inbreng is, met twee lokale partijen die samen bijna de helft van de zetels hebben (en de helft van de stemmen behaalden in 2010), geven de landelijke peilingen maar deels weer wat de uitkomst zou kunnen zijn. Zelf zeg ik al ruim een jaar het volgende: “alle partijen in Valkenswaard verliezen één zetel aan Theo”. Theo staat hierbij uiteraard voor de lijsttrekker en fractieleider van H&G, de partij die momenteel 5 zetels heeft en bij het uitkomen van deze voorspelling naar 10 van de 21 zouden gaan, terwijl de andere lokale partij er nog 5 zou behouden; een zware klap voor de traditionele landelijke partijen, derhalve.

Hoewel ik de verschillende partijprogramma’s (nog) niet gezien en gelezen heb, zit de grootste spanning nu al in het vormen van een nieuwe coalitie. Alleen H&G heeft duidelijk richting en ambitie uitgesproken, door te stellen dat ze graag 4 wethouders willen leveren, m.a.w. tenminste 12 zetels halen en alleen “regeren”. Dapper en eerlijk, of het lukt is een tweede, of het een prettig vooruitzicht is al helemaal. Zelf ben ik sterk nationaal, minstens bovenregionaal gericht, maar de kans dat het gaat lukken is niet afwezig.

De landelijke tendens gaat sowieso zwaar ten koste van VVD en PvdA. Het CDA krabbelt langzaam op en scoort in Valkenswaard altijd iets beter dan de landelijke trend, maar 4 zetels lijkt al heel wat. D66 heeft het niet goed gedaan de afgelopen vier jaar in Valkenswaard en PVV en SP doen niet mee. Daar komt nog bij dat H&G zowel de PR erg goed op orde heeft als een sterke mengeling van links en rechts op de kieslijst, met duidelijke persoonlijke profielen en bekendheid binnen de gemeenschap. Dit laatste -met alle respect voor hun kwaliteiten en capaciteiten- ontberen de lijsttrekkers van D66 en VVD. Egbert Buiter heeft, als lijsttrekker van de PvdA en zittend wethouder, voldoende uitstraling, maar zal enorm veel werk moeten verzetten om de landelijke trend om te buigen. Ik voorzie twee, maximaal drie zetels, als alles meezit.

De strijd zal dus, m.i., tussen H&G, Valkenswaard Lokaal en het CDA gaan, waarbij H&G grote kans maakt de grootste te worden. Mochten de andere twee (grote) partijen dit willen keren, zullen ze eigenlijk nu al de samenwerking op moeten pakken. CDA-voorman Mart Wijnen heeft de lokale statuur om extra zetels te pakken, VL een breed netwerk, maar niemand de PR-kwaliteiten van de H&G-machine. Nu al kiezen voor elkaar en beide programma’s op hoofdlijnen afstemmen richting een nieuwe coalitie kan voor VL en CDA nog betekenen dat ze op 20 maart de eerste gesprekken kunnen gaan voeren, anders zal op die dag de onderhandeling snel afgelopen zijn.

Anderzijds: het is maar een voorspelling, geen wens, geen hoop.

Link

Koning Voetbal wint: de maatschappij betaalt!!

Daags na de presentatie van de miljoenennota – waarbij zo’n 6 miljard aan lastenverzwaringen gepresenteerd werden – buigt het kabinet haar hoofd voor Koning Voetbal…..

Een van de weinige goede dingen uit het Kunduz-, dan wel Lente-, akkoord, het laten betalen van de politie-inzet rondom wedstrijden in het betaalde voetbal door de clubs zelf, is van de baan. Bijzonder opmerkelijk, omdat met het steeds verhogen van BTW en accijns sterk ingezet wordt op het laten betalen door de gebruiker. Jammer ook, omdat het volledig logisch is dat de extra inzet door de clubs -indirect de supporters/toeschouwers- betaald worden.

De BVO’s jammeren dat hun lasten verzwaard worden en dat slechts 1% van de toeschouwers (criminelen worden ze genoemd) het voor 99% verpest. Daarnaast zorgen ze zelf heel goed voor de veiligheid in de stadions, dus de kosten van (extra) politie-inzet vallen onder openbare orde en zijn derhalve een maatschappelijke kostenpost. Dit gaat natuurlijk volledig mank! Voetbal is een belangrijk fenomeen, maar absoluut geen basisrecht. Het is feitelijk gewoon een evenement en moet ook zo gezien worden. Als het de BVO’s niet lukt om de orde en veiligheid te garanderen, zullen ze deze kosten moeten dragen.

Als ik het zou mogen bepalen, zou de oplossing binnen handbereik liggen: het evenement moet veilig afgewikkeld worden, dus de gebruiker, toeschouwer, supporter, bezoeker moet in alle rust en vrede naar de wedstrijd (het concert, de tentoonstelling, de braderie) kunnen komen. Logischerwijze wordt dit verrekend in de kostprijs. Een simpel rekensommetje: € 30 miljoen kosten aan politie-inzet, gedeeld door 6 miljoen bezoekers van eredivisiewedstrijden, gedeeld door 17 thuiswedstrijden: € 0,30 extra per kaartje. Dat klinkt toch niet heel erg onredelijk voor een gezellig (en veilig) avondje uit.

Het is onvoorstelbaar dat minister Opstelten dit niet verkocht krijgt aan de BVO’s, maar goed, de coalitie doet het al slecht in de peilingen en met maatregelen tegen onze nationale sport (kijken is blijkbaar ook sport) maak je je nog minder populair. Anderzijds: een minister zit er niet om een populariteitspoll te winnen, maar om daadkrachtig te besturen, dus ook niet om de oren te laten hangen naar een lobbyclub met geheel eigen belangen.

Ik denk dat -met een beetje uitleg- de toeschouwer graag 30 cent per kaartje meer betaalt, zeker als voorgerekend kan worden wat er met 30 miljoen maatschappelijk gedaan kan worden.

Koning Voetbal – Nederland 1 – 0

Geen herstel, geen perspectief!

Het kabinet zet opnieuw een belangrijke stap op weg naar duurzame economische groei.

Zo opent de website van de Rijksoverheid met haar commentaar op de miljoenennota 2014. Opnieuw? Groei? Duurzaam? Ik zie het net zo min als de steeds aangehaalde “hervormingen” en “besparingen”. Er wordt gesuggereerd dat er het afgelopen jaar stevig aan de weg getimmerd is, maar de titel van de nota -Perspectief op duurzaam herstel- geeft al aan dat er weer visieloos gewerkt is aan een cluster van losstaande maatregelen.

Zonder tegenvallers zal de werkloosheid stijgen tot boven de 9% van de beroepsbevolking, terwijl de duur van WW wordt verkort. Op zich is stimulering naar arbeid een prima uitgangspunt, maar bij oplopende werkloosheid valt er weinig te stimuleren, hiervoor zijn banen nodig. Tegelijkertijd worden er miljarden aan besparingen doorgevoerd, die overigens met name komen uit lastenverzwarende maatregelen (hogere accijnzen, het niet aanpassen van belastingschijven aan inflatie, zelfstandigenaftrek beperken) en het wederom over de schutting gooien van Rijkstaken naar lagere overheden.

Per 1 januari 2015 zullen veel onderdelen van de AWBZ onder de WMO gevoegd worden, met andere woorden: taken worden overgeheveld naar de gemeenten, waar ze helemaal niet thuis horen, die daarvoor een beperkter budget krijgen. Et voila: besparing gecreëerd.

Perspectief op herstel is niet iets waar de burger warm voor loopt. De maatschappij heeft behoefte aan duidelijkheid. Een duidelijke visie op de arbeidsmarkt. Een stevige visie op de woningmarkt. En ja, (eventueel) ook nog met bijbehorende maatregelen zoals het hervormen van het belasting- en toeslagensysteem. Er moet perspectief zijn, herstel van de economie is hier een onlosmakelijk onderdeel van.

Het is niet erg vreemd dat er de afgelopen tien jaar een sterk dalende opkomst is bij de diverse verkiezingen. De duidelijkheid is ver te zoeken, uiteindelijk is er ook geen visie en het vertrouwen van de (potentiële) kiezer daalt. Over een half jaar zijn er weer Gemeenteraadsverkiezingen, waar – als de dalende trend doorzet – waarschijnlijk minder dan de helft van het electoraat op af gaat komen; een landelijke campagne als in 2011 bij de Provinciale Staten valt niet te verwachten, aangezien de strijdkassen van de partijen leeg zijn en er geen !e Kamer-zetels op het spel staan, dus de lokale partijen zullen hun slag kunnen gaan slaan. Daar lijkt op zich vrij weinig mis mee, maar dat is het wel, omdat steeds meer landelijke thema’s op het bordje van de gemeente terecht komen, zoals zorg en werk&inkomen. Lokale partijen kunnen daar moeilijk een vuist tegen maken, omdat het geen lokaal beleid betreft, dus blijft het systeem van overhevelen in stand.

Zolang dit doorgaat zal er weinig herstel zijn, dus ook weinig perspectief. Een treurig vooruitzicht voor een rijk land als het onze!

 

Rutte 2 is tijd- en geldverspilling….!

Gisteren ontving ik deze tweet en -hoewel ik het niet met alle ideeën eens ben- dit is een terechte oproep aan het kabinet om op te stappen!

Peilingen zijn palingen, maar na 19 maart 2014 zullen we ongetwijfeld gaan zien dat ze aardig kloppen en dat er helemaal geen steun (meer) is voor de coalitie VVD-PvdA. Het is zinloos om bezig te blijven…., net zo zinloos als het is om een miljoenennota voor te bereiden waarvan bekend is dat de uitvoering in de Eerste Kamer geen steun zal gaan krijgen. Complete tijdverspilling en misbruik van middelen.

Wellicht is het net zo handig om op 19 maart meteen Tweede Kamer-verkiezingen uit te schrijven?! 

 

 

Bizarre bureaucratie……!

Een Dommelse ondernemer met hart voor maatschappelijke doelen vertelde me maanden geleden al een verhaal dat bijna lachwekkend belachelijk was: de lokale welzijnsinstelling had hem benaderd of hij mee wilde werken aan een traject om jonge asielzoekers/statushouders te helpen integreren. Betrokken als hij is, stemde hij direct toe om stageplaatsen in zijn supermarkt ter beschikking te stellen.

Het eerste traject was een jongedame die geen betaald werk kon krijgen, omdat ze de taaltoets niet haalde en derhalve ook geen opleiding kon volgen. Zij zat in een cirkeltje, want zonder werk en/of opleiding doe je erg weinig ervaring op met een taal. De stageplaats was een succes, want inmiddels heeft ze de taaltoets behaald, daarna betaald werk gekregen en inmiddels begonnen aan een opleiding. Een succesverhaal, met dank aan de begeleiding van een ondernemer en haar eigen doorzettingsvermogen.

Traject 2 was een iets ander verhaal, namelijk een dertiger die al ruim tien jaar door de regelbrei van asielzoekerscentra in Nederland ronddoolde; 10 (!!) jaar, zonder opleiding of werk. Maar ook deze man begon met zijn stage, pikte de taal weer op en voelde zich prettig nuttig. Na enkele maanden kwam er, aan de hand van een anonieme tip die niet eens deze man betrof (en ook onjuist bleek te zijn), een controle door de vreemdelingenpolitie in de supermarkt. Hoewel de controle niet op de stagiair gericht was, bleek er met zijn papieren iets niet in orde: er was geen tewerkstellingsvergunning aangevraagd, wat door de welzijnsinstelling en/of de gemeente, als opdrachtgevers van het traject, had moeten gebeuren. Uiteraard is in Nederland de werkgever verantwoordelijk voor zijn werknemers, ook als dit een stage betreft, maar in dit geval dacht de supermarkthouder te kunnen vertrouwen op de opdrachtgevers, aangezien dat ook de gemeente Valkenswaard betrof.

De man mocht natuurlijk niet werken, ook geen stage lopen, dus die zit nu al weer een half jaar in de situatie waarin hij al tien jaar gezeten had: niet mogen werken, niet mogen studeren, wel een status in dit land.

De ondernemer werd afgelopen maand verrast door een “boeterapport wet arbeid en vreemdelingen”, een ambtelijk pak papier van 35 pagina’s, waartegen hij bezwaar maakte. Dit resulteerde in een boetebeschikking……, namelijk een acceptgiro voor een bedrag van € 6000,- 

Het bizarre van dit verhaal is dat de betreffende mensen legaal in nederland verblijven en een status hebben, maar niet mogen of mochten werken. Hoe kunnen mensen – die hier blijkbaar welkom zijn – niet kunnen participeren? De ambtelijke molen en inzet van vreemdelingenpolitie, SZW en allerlei instanties draait wel prettig door, blijkbaar deels gefinancierd door boetes uit te schrijven aan ondernemers met de beste bedoelingen.

Ik verbaas me enorm over deze bizarre bureaucratie, gestoeld op probleemdenken.