Geen herstel, geen perspectief!

Het kabinet zet opnieuw een belangrijke stap op weg naar duurzame economische groei.

Zo opent de website van de Rijksoverheid met haar commentaar op de miljoenennota 2014. Opnieuw? Groei? Duurzaam? Ik zie het net zo min als de steeds aangehaalde “hervormingen” en “besparingen”. Er wordt gesuggereerd dat er het afgelopen jaar stevig aan de weg getimmerd is, maar de titel van de nota -Perspectief op duurzaam herstel- geeft al aan dat er weer visieloos gewerkt is aan een cluster van losstaande maatregelen.

Zonder tegenvallers zal de werkloosheid stijgen tot boven de 9% van de beroepsbevolking, terwijl de duur van WW wordt verkort. Op zich is stimulering naar arbeid een prima uitgangspunt, maar bij oplopende werkloosheid valt er weinig te stimuleren, hiervoor zijn banen nodig. Tegelijkertijd worden er miljarden aan besparingen doorgevoerd, die overigens met name komen uit lastenverzwarende maatregelen (hogere accijnzen, het niet aanpassen van belastingschijven aan inflatie, zelfstandigenaftrek beperken) en het wederom over de schutting gooien van Rijkstaken naar lagere overheden.

Per 1 januari 2015 zullen veel onderdelen van de AWBZ onder de WMO gevoegd worden, met andere woorden: taken worden overgeheveld naar de gemeenten, waar ze helemaal niet thuis horen, die daarvoor een beperkter budget krijgen. Et voila: besparing gecreëerd.

Perspectief op herstel is niet iets waar de burger warm voor loopt. De maatschappij heeft behoefte aan duidelijkheid. Een duidelijke visie op de arbeidsmarkt. Een stevige visie op de woningmarkt. En ja, (eventueel) ook nog met bijbehorende maatregelen zoals het hervormen van het belasting- en toeslagensysteem. Er moet perspectief zijn, herstel van de economie is hier een onlosmakelijk onderdeel van.

Het is niet erg vreemd dat er de afgelopen tien jaar een sterk dalende opkomst is bij de diverse verkiezingen. De duidelijkheid is ver te zoeken, uiteindelijk is er ook geen visie en het vertrouwen van de (potentiële) kiezer daalt. Over een half jaar zijn er weer Gemeenteraadsverkiezingen, waar – als de dalende trend doorzet – waarschijnlijk minder dan de helft van het electoraat op af gaat komen; een landelijke campagne als in 2011 bij de Provinciale Staten valt niet te verwachten, aangezien de strijdkassen van de partijen leeg zijn en er geen !e Kamer-zetels op het spel staan, dus de lokale partijen zullen hun slag kunnen gaan slaan. Daar lijkt op zich vrij weinig mis mee, maar dat is het wel, omdat steeds meer landelijke thema’s op het bordje van de gemeente terecht komen, zoals zorg en werk&inkomen. Lokale partijen kunnen daar moeilijk een vuist tegen maken, omdat het geen lokaal beleid betreft, dus blijft het systeem van overhevelen in stand.

Zolang dit doorgaat zal er weinig herstel zijn, dus ook weinig perspectief. Een treurig vooruitzicht voor een rijk land als het onze!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s